1. Ad hominem – Argüman yerine kişiye saldırmak.
2. Anekdot safsatası – Yeterli kanıt yerine kişisel hikâyeleri kullanmak.
3. Otoriteye başvurma – Bir otoritenin görüşünü yeterli kanıt olarak kabul etmek.
4. Duyguya başvurma – Sağlam nedenler yerine duygusal tepkileri kullanmak.
5. Korkuya başvurma – Kanıt sunmak yerine korkutucu olasılıkları kullanmak.
6. Cehalete başvurma – Bir şeyin çürütülememiş olmasını onun kanıtlanmış olması saymak.
7. Doğaya başvurma – Doğal olanı otomatik olarak iyi veya doğru kabul etmek.
8. Yeniliğe başvurma – Yeni olanın sırf yeni olduğu için daha iyi olduğunu savunmak.
9. Acımaya başvurma – İlgisiz bir sonuca ulaşmak için sempati kullanmak.
10. Alaya başvurma – Bir iddiayı çürütmek yerine onunla dalga geçmek.
11. Geleneğe başvurma – Bir şeyin uzun süredir var olmasını onun doğru olduğuna kanıt saymak.
12. Denge safsatası – Farklı kanıtlara eşit ağırlık vermek.
13. Çoğunluğa başvurma – Popülerliği doğruluğun kanıtı olarak görmek.
14. Temel oran safsatası – Olasılığı değerlendirirken temel/başlangıç oranını göz ardı etmek.
15. Kırık pencere safsatası – Yıkımın faydalarını sayıp kaybedilen fırsatları görmezden gelmek.
16. Bulverizm – Birinin neden yanıldığını, önce gerçekten yanıldığını göstermeden açıklamak.
17. Seçici kanıt (cherry picking) – Destekleyen kanıtları seçip karşı kanıtları görmezden gelmek.
18. Döngüsel akıl yürütme – Sonucu, sonucu desteklemek için kullanmak.
19. Birleşim safsatası – Birlikte gerçekleşen olayları tek başına gerçekleşen bir olaydan daha olası sanmak.
20. Süreklilik safsatası – Belirsiz/ölçülmesi zor ayrımlar nedeniyle bir ayrımı reddetmek.
21. Cum hoc safsatası – İki olay birlikte gerçekleştiği için birinin diğerine neden olduğunu düşünmek.
22. Savunma avukatı safsatası – Sanıklara karşı kanıtları reddetmek için olası eşleşmeleri/alternatifleri kullanmak.
23. Tanım safsatası – Anlaşmazlığı çözmek için özel bir tanım kullanmak.
24. Birleşeni reddetme – Bir önermenin bir parçası yanlışsa diğer parçanın doğru olduğunu varsaymak.
25. Öncülü reddetme – Bir koşul gerçekleşmedi diye sonucu reddetmek.
26. Ayrık seçenekler safsatası – Alternatiflerin toplamının her birinden daha az olası olduğunu düşünmek.
27. Ekolojik safsata – Grup istatistiklerinden bireylerin özelliklerini çıkarmak.
28. Çifte anlam (equivocation) – Tartışma sırasında bir kelimenin anlamını değiştirmek.
29. Etimolojik safsata – Bir kelimenin tarihsel kökenini bugünkü anlamının kanıtı saymak.
30. Olumsuz öncüller – İki olumsuz öncülden kıyas sonucu çıkarmaya çalışmak.
31. Varoluşsal safsata – Varoluşu garanti etmeyen öncüllerden varlık sonucu çıkarmak.
32. Vurgu safsatası – Vurguyu değiştirerek anlamı yanıltıcı biçimde değiştirmek.
33. Bileşim safsatası – Parçaların özelliklerini bütüne aktarmak.
34. Bölme safsatası – Bütünün özelliklerini parçalarına aktarmak.
35. Dört terim safsatası – Üç terim gerektiren kıyasta dört terim kullanmak.
36. Yanlış analoji – Yanıltıcı bir karşılaştırmadan sonuç çıkarmak.
37. Yanlış ikilem – İkiden fazla seçenek varken yalnızca iki seçenek varmış gibi sunmak.
38. Yanlış eşdeğerlik – Önemli ölçüde farklı şeyleri eşdeğer kabul etmek.
39. Galileo kumarı – Bir görüşün reddedilmesini onun doğru olduğunun kanıtı saymak.
40. Kumarbaz safsatası – Bağımsız sonuçların geçmiş sonuçları telafi edeceğini düşünmek.
41. Genetik safsata – Bir iddiayı yalnızca kaynağına göre değerlendirmek.
42. Suçlulukla ilişkilendirme – Birini ilgisiz bağlantıları nedeniyle kötülemek.
43. Acelecili genelleme – Yetersiz kanıttan geniş sonuçlar çıkarmak.
44. Homunculus safsatası – Bir yeteneği, o yeteneğin zaten içeride var olduğunu varsayarak açıklamak.
45. Sıcak el safsatası – Yakın zamandaki başarıların gelecekteki başarıları garanti ettiğini varsaymak.
46. Gerçeğe aykırı hipotez – Gerçekte gerçekleşmemiş bir olay hakkında desteklenmeyen kesinlikte konuşmak.
47. Yasa dışı karşıtlık (illicit contraposition) – Karşıtlamayı, kategorik bir önermenin izin vermediği şekilde yapmak.
48. Yasa dışı dönüştürme (illicit conversion) – Kategorik önermenin öznesini ve yüklemini geçersiz biçimde yer değiştirmek.
49. Yasa dışı büyük terim – Sonucun yüklemini öncülde olduğundan daha geniş kullanmak.
50. Yasa dışı küçük terim – Sonucun öznesini öncülde olduğundan daha geniş kullanmak.
51–100
51. Tutarsız karşılaştırma – Seçenekleri farklı ve seçici ölçütlerle karşılaştırmak.
52. Tersine kumarbaz safsatası – Pek olası olmayan bir sonuçtan, önce çok sayıda deneme yapılmış olması gerektiğini çıkarmak.
53. “Olmalı” safsatası – Salt olgusal öncüllerden ahlaki gereklilikler çıkarmak.
54. Kettle mantığı – Bir iddiayı savunmak için birbiriyle çelişen gerekçeler kullanmak.
55. Yüklü soru – Haksız bir varsayım içeren soru sormak.
56. Ludik safsata – Basitleştirilmiş oyun/olasılık modellerini gerçek dünyadaki belirsizliğe uygulamak.
57. Sabit iş miktarı safsatası – Mevcut iş miktarının değişmeyeceğini varsaymak.
58. Maskelenmiş adam safsatası – Bilgi farklılıklarından farklı kimlikler sonucu çıkarmak.
59. McNamara safsatası – Sayısal olarak ölçülemeyen şeyleri göz ardı etmek.
60. Orta yol safsatası – İki karşıt iddia arasındaki uzlaşmanın mutlaka doğru olduğunu varsaymak.
61. Modal safsata – Zorunluluk ile yalnızca gerçekleşmiş olmayı birbirine karıştırmak.
62. Ahlakçı safsata – Olması gerektiğini düşündüğümüz şeyden gerçekliğe ilişkin sonuç çıkarmak.
63. Motte-and-bailey safsatası – Tartışmalı bir iddiayı savunurken daha zayıf bir iddiaya geçmek.
64. Hedef direklerini değiştirme – Kanıt gereksinimlerini karşılandıktan sonra değiştirmek.
65. Çoklu karşılaştırmalar safsatası – Çok sayıda hipotezi test ettikten sonra tesadüfi bulguları göz ardı etmek.
66. Natüralist safsata – Ahlaki iyiliği yalnızca doğal özelliklerle tanımlamak.
67. Olumsuz sonuç safsatası – Olumlu öncüllerden olumsuz bir sonuç çıkarmak.
68. Nirvana safsatası – Gerçekçi çözümleri ulaşılması mümkün olmayan ideal ile karşılaştırıp reddetmek.
69. Gerçek İskoçyalı değil safsatası – Uygunsuz karşı örnekleri dışlamak için bir grubun tanımını değiştirmek.
70. Kategorik safsata – Bir kategoriye ait yargıyı, o kategorinin uygun olmayan bir üyesine uygulamak.
71. Paket anlaşması safsatası – Birlikte sunulan şeylerin her zaman birlikte gerçekleşmesi gerektiğini varsaymak.
72. Kişisel anlaşılamazlık – Bir iddia anlaşılmaz göründüğü için onu reddetmek.
73. Zehirli kuyu – Birinin ilerideki argümanlarını reddetmek için onu önceden itibarsızlaştırmak.
74. Post hoc safsatası – Bir olay daha önce gerçekleşti diye sonraki olayın nedeni olduğunu varsaymak.
75. İddia yoluyla kanıt – Desteklenmemiş bir iddiayı kanıtlanmış gerçek gibi sunmak.
76. Savcının safsatası – Kanıtın nadirliğini masumiyetin olasılığıyla karıştırmak.
77. Psikolog safsatası – Gözlemcinin bakış açısını gözlemlenen kişiye yansıtmak.
78. Nicelik belirteci kayması – Bireysel varoluşu ortak/tümel varoluşla karıştırmak.
79. Kırmızı ringa balığı – Anlaşmazlıktan uzaklaşmak için ilgisiz bilgi sunmak.
80. Regresyon safsatası – Olağan istatistiksel ortalamaya dönüşü nedensel etkilere bağlamak.
81. Reifikasyon (şeyleştirme) – Soyut bir kavramı somut bir varlık gibi ele almak.
82. Göreli yoksunluk – Başka sorunlar da var diye bir sorunu reddetmek.
83. Geriye dönük determinizm – Bir sonuç gerçekleştiği için kaçınılmaz olduğunu varsaymak.
84. Tersine nedensellik – Nedeni sonuç, sonucu neden sanmak.
85. Kanıtlama yükünü değiştirme – Desteklenmemiş bir iddianın karşı tarafça çürütülmesini talep etmek.
86. Tek neden safsatası – Karmaşık bir sonucu yalnızca tek bir nedene bağlamak.
87. Kaygan zemin – Bir adımın kaçınılmaz olarak bir dizi kötü sonuca yol açacağını varsaymak.
88. Özel savunma / özel ayrıcalık – Kendi durumu için haksız istisnalar talep etmek.
89. Straw man (korkuluk adam) – Birinin argümanının çarpıtılmış hâline saldırmak.
90. Batık maliyet safsatası – Geri alınamayacak geçmiş harcamalar nedeniyle yatırımı sürdürmeyi haklı çıkarmak.
91. Bastırılmış korelasyon – Bir seçeneği imkânsız hâle getirmek için bir ayrımı yeniden tanımlamak.
92. Hayatta kalan yanlılığı – Ortadan kaybolan/başarısız olan örnekleri göz ardı ederek sonuç çıkarmak.
93. Texas sharpshooter safsatası – Sonuçları seçtikten sonra bunlarda bir örüntü varmış gibi göstermek.
94. Üçüncü neden safsatası – Birlikte değişen iki olayın arkasındaki ortak nedeni gözden kaçırmak.
95. Tu quoque – Eleştiriyi, eleştiren kişinin de aynı şeyi yaptığını söyleyerek reddetmek.
96. İki yanlış bir doğru eder – Bir yanlışı başka bir yanlışla haklı çıkarmak.
97. Türden örneğe safsatası – Bir kategori ile o kategorinin tek bir örneğini birbirine karıştırmak.
98. Dağıtılmamış orta terim – Ortak bir sınıflandırmadan nedensellik sonucu çıkarmak.
99. Kullanım-anlam safsatası – Bir kelimeyi, o kelimenin adlandırdığı şeyle karıştırmak.
100. Sıfır toplamlı düşünce – Bir kişinin kazancının mutlaka başka birinin eşit kaybı anlamına geldiğini varsaymak.
Nasıl... süper değil mi.
Fotoğraftaki mantik hatasını da bulduysanız bir alkış da size....😉
